مدل ارتباطي بين معنويت در محيط كار و استرس شغلي كاركنان بيمارستان با نقش ميانجي سرمايه روان‌شناختي

* حسن غفاري / دانشجوي دکتري مديريت دولتي، دانشگاه سيستان و بلوچستان hassan_ghaffari@ut.ac.ir
عبدالمجيد ايماني / استاديار گروه مديريت دولتي، دانشگاه سيستان و بلوچستان abdolmajidimani@gmail.com
فرحناز آهنگ / دانشجوي دکتري مديريت دولتي، دانشگاه سيستان و بلوچستان ahang1989@yahoo.com
زينب قصاب‌زاده لنگري / دانشجوي دکتري مديريت دولتي، دانشگاه سيستان و بلوچستان ghasabzadeh64@pgs.usb.ac.ir
چکيده
يکي از عوامل مؤثر بر سلامت انسان، محيط شغلي اوست. اين پژوهش، به بررسي رابطة معنويت در محيط کار و استرس شغلي کارکنان بيمارستان، با نقش ميانجي سرمايه روان‌شناختي مي‌پردازد. روش پژوهش از حيث هدف، کاربردي و بطور مشخص مبتني بر مدل‌يابي معادلات ساختاري با استفاده از نرم‌افزار Amos مي‌باشد. جامعه آماري کليه کارکنان يکي از بيمارستان‌هاي خيره در شهر قم است که بالغ بر 138 نفر از کارکنان بيمارستان بر حسب روش نمونه‌گيري طبقه‌اي انتخاب شدند. ابزار اصلي گردآوري داده‌ها، پرسش‌‌نامه‌هاي استاندارد مي‌باشد. يافته‌هاي پژوهش بيانگر ارتباط مستقيم و غيرمستقيم‌ منفي و معنادار معنويت در محيط کار با استرس شغلي کارکنان، ارتباط مثبت و معنادار معنويت در محيط کار با سرمايه روان‌شناختي کارکنان و ارتباط منفي و معني‌دار سرمايه روان‌شناختي با استرس شغلي کارکنان وجود دارد. با توجه به يافته‌هاي پژوهش مي‌توان گفت وجود معنويت در محيط کار، مي‌تواند با تامين منابع حمايتي براي فرد و نيز به شكلي غير مستقيم‌تر از طريق تاثيرگذاري بر اميد، خوش‌بيني، تاب‌آوري و خودکارامدي به سازگاري رواني بيشتر و کاهش استرس منجر گردد.
ازاين‌رو، ترويج و حمايت از فضايلي نظير عبادت، حيا، احترام به بزرگ‌تر، مهرباني، غيرت، سخاوت و غيره موجبات افزايش معنويت در محيط کار مي‌شود
کليدواژه‌ها: معنويت در محيط کار، استرس شغلي ، سرمايه روان‌شناختي، کارکنان بيمارستان