مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) روان‌شناسی و دین 2008-1782 1 1 2008 05 16 نقش نماز در آرامش روان 21 38 13 FA علی احمد پناهی استادیار - پژوهشگاه حوزه و دانشگاه 0000-0003-2093-0662 Journal Article 2008 06 16 The present study was conducted to study the relationship between adherenc to say prayers and mental peace, in high school students in Qom. To do so, 604 students from different high schools in four wards of Qom were selected randomly. After using a questionnaire (the questionnaire for being adherent to say prayers and anxiety test of Spiel Bergerm), the data obtained were analyzed using the statistical techniques and the following results were obtained: 1. there is a Significant relationship between being adherent to say prayers and the students'anxiety level; the more the students are adherent to say prayers, the more they will enjoy peace of mind. 2. the girls are more adherent to say prayers than the boys. 3. the relationship between being adherent to say prayers and anxiety of state is stronger than its relationship to anxiety of trait; that is, the role of being adherent to say prayers is greater in anxiety of state. پژوهش حاضر با هدف بررسى رابطه تقیّد به نماز و آرامش روان در دانش آموزان دبیرستانى شهرستان قم انجام شده است. براى انجام این پژوهش، 604 نفر از دانش آموزان شهرستان قم در مقطع دبیرستان از مناطق چهارگانه قم به طور تصادفى انتخاب شدند. پس از اجراى دو پرسش نامه (پرسش نامه تقیّد به نماز و پرسش نامه اضطراب اشپیل برگر) داده هاى به دست آمده با استفاده از فنون آمارى مربوطه تجزیه و تحلیل شد و نتایج زیر به دست آمد: 1. بین تقید به نماز و سطح اضطراب دانش آموزان، رابطه معنادار وجود دارد و هر قدر تقیّد دانش آموزان به نماز بیشتر باشد، از آرامش روانى بیشترى برخوردار مى شوند. 2. تقیّد دانش آموزان دختر به نماز بیشتر از دانش آموزان پسر است. 3. رابطه تقیّد به نماز و اضطراب حالت، بیشتر از رابطه تقیّد به نماز و اضطراب صفت است؛ یعنى نقش تقید به نماز در کاهش اضطراب حالت بیشتر است.