مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) روان‌شناسی و دین 2008-1782 19 2 2026 06 22 اثربخشی قصه‌های قرآنی بر ناسازگاری، مشکلات رفتاری و پرخاشگری دانش‌آموزان ابتدایی 88 105 5003102 10.22034/ravanshenasi.2026.5003102 FA سید امید ستوده ناورودی 0000000240246529 تارا فلاح ارجمند خواه نسا قربانی دهبنه Journal Article 2025 11 10 This study was conducted with the aim of examining the effectiveness of Quranic stories on incompatibility and aggression among elementary school students. The research method was quasi-experimental with a pretest-posttest design and a control group. The statistical population consisted of all male third-grade elementary students studying at Ibn Sina School. A sample of 30 students was selected through convenience sampling, based on inclusion criteria (scores above the mean in aggression and behavioral problems, not receiving medication, and consent to participate in the sessions), and were randomly assigned to experimental and control groups. The participants were evaluated in two stages — pretest and posttest — using three instruments: the Sinha and Singh Adjustment Inventory (1993), the Caws and Peterson Behavioral Problems Questionnaire (1987), and the Shahim Aggression Inventory (2006). For the experimental group, Quranic stories were purposefully selected and presented in eight 60-minute sessions, while the control group did not receive any intervention. The data were analyzed using SPSS version 26. Descriptive statistics (mean, standard deviation, frequency, and percentage) and inferential statistics (ANCOVA) were employed for data analysis. The findings showed that reading Quranic stories to the students had a significant positive effect on the overall scores of incompatibility and aggression in the experimental group, as well as on the subcomponents of adjustment (social, emotional, and educational) and aggression (physical, relational, and verbal). Consequently, it can be concluded that using Quranic stories and teaching social concepts through storytelling can have a beneficial impact on reducing specific behavioral problems among elementary school children. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی قصه‌های قرآنی بر ناسازگاری، مشکلات رفتاری و پرخاشگری دانش‌آموزان ابتدایی انجام شد. روش پژوهش، نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون ـ پس‌آزمون و گروه کنترل بود و جامعة آماری شامل تمامی دانش‌آموزان پسر پایة سوم ابتدایی مدرسة ابن‌سینای شهر سنگر در سال تحصیلی 1403ـ1404 بود. از این بین، ۳۰ نفری که معیارهای ورود به پژوهش را داشتند به شیوة نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه 15 نفر) قرار گرفتند و به پرسش‌نامه‌های سازگاری سینها و سینگ، مشکلات رفتاری کواس و پترسون و سیاهه پرخاشگری شهیم پاسخ دادند. گروه آزمایش طی ۸ جلسة ۶۰ دقیقه‌ای در معرض قصه‌های قرآنی قرار گرفتند و گروه کنترل هیچ‌ مداخله‌ای دریافت نکردند. داده‌ها نیز با استفاده از تحلیل کوواریانس (ANCOVA) به کمک نرم‌افزار SPSS نسخة ۲۵ تحلیل شدند. نتایج نشان داد قصه‌های قرآنی موجب کاهش معنادار ناسازگاری و پرخاشگری و بهبود ابعاد سازگاری اجتماعی، عاطفی و آموزشی دانش‌آموزان شد. بنابراین استفاده از قصه‌های قرآنی می‌تواند روشی مؤثر در کاهش مشکلات رفتاری کودکان دورة ابتدایی باشد.