مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) روان‌شناسی و دین 2008-1782 19 2 2026 06 22 اثربخشی قصه‌های قرآنی بر ناسازگاری، مشکلات رفتاری و پرخاشگری دانش‌آموزان ابتدایی 89 106 5003102 10.22034/ravanshenasi.2026.5003102 FA سید امید ستوده ناورودی 0000000240246529 تارا فلاح ارجمند خواه نسا قربانی دهبنه Journal Article 2025 11 10 The present study was conducted with the aim of investigating the effectiveness of Quranic stories on maladjustment, behavioral problems, and aggression in elementary school students. The research method was quasi-experimental with a pre-test-post-test design and a control group. The statistical population included all male third-grade students of Ibn Sina Elementary School in Sangar City during the academic year 2024–2025. From among them, 30 students who met the inclusion criteria were selected using convenience sampling and were randomly assigned to two groups: experimental and control (15 students in each group). They responded to the Sinha and Singh Adjustment Inventory, the Quay and Peterson Behavior Problem Checklist, and the Shahaim Aggression Questionnaire. The experimental group was exposed to Quranic stories over eight 60-minute sessions, while the control group received no intervention. Data were analyzed using analysis of covariance (ANCOVA) with SPSS software version 25. The results showed that Quranic stories significantly reduced maladjustment and aggression and improved the social, emotional, and educational adjustment dimensions of the students. Therefore, using Quranic stories can be an effective method for reducing behavioral problems in elementary school children. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی قصه‌های قرآنی بر ناسازگاری، مشکلات رفتاری و پرخاشگری دانش‌آموزان ابتدایی انجام شد. روش پژوهش، نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون ـ پس‌آزمون و گروه کنترل بود و جامعة آماری شامل تمامی دانش‌آموزان پسر پایة سوم ابتدایی مدرسة ابن‌سینای شهر سنگر در سال تحصیلی 1403ـ1404 بود. از این بین، ۳۰ نفری که معیارهای ورود به پژوهش را داشتند به شیوة نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه 15 نفر) قرار گرفتند و به پرسش‌نامه‌های سازگاری سینها و سینگ، مشکلات رفتاری کواس و پترسون و سیاهه پرخاشگری شهیم پاسخ دادند. گروه آزمایش طی ۸ جلسة ۶۰ دقیقه‌ای در معرض قصه‌های قرآنی قرار گرفتند و گروه کنترل هیچ‌ مداخله‌ای دریافت نکردند. داده‌ها نیز با استفاده از تحلیل کوواریانس (ANCOVA) به کمک نرم‌افزار SPSS نسخة ۲۵ تحلیل شدند. نتایج نشان داد قصه‌های قرآنی موجب کاهش معنادار ناسازگاری و پرخاشگری و بهبود ابعاد سازگاری اجتماعی، عاطفی و آموزشی دانش‌آموزان شد. بنابراین استفاده از قصه‌های قرآنی می‌تواند روشی مؤثر در کاهش مشکلات رفتاری کودکان دورة ابتدایی باشد. https://ravanshenasi.nashriyat.ir/sites/ravanshenasi.nashriyat.ir/files/article-files/5003102-1788678941.pdf