@article {
author = {Qorbanpoorlafmejani, Amir},
title = {نقد مبانی انسان‌شناختی‌ نظریة گشتالت‌درمانی پرلز بر اساس آموزه‌های انسان‌شناختی‌ امام علی (ع) در نهج‌البلاغه},
journal = {روان‌شناسی و دین 76 ، زمستان 1405},
volume = {19},
number = {4},
pages = {-},
year  = {2027},
publisher = {Imam Khomeini Educational and Research Institute},
issn = {2008-1782},
eissn = {2980-8472},
doi = {10.22034/ravanshenasi.2026.5003224},
abstract = {},
keywords = {},
title_fa = {نقد مبانی انسان‌شناختی‌ نظریة گشتالت‌درمانی پرلز بر اساس آموزه‌های انسان‌شناختی‌ امام علی (ع) در نهج‌البلاغه},
abstract_fa ={پژوهش حاضر با هدف بررسی و نقد مبانی انسان‌شناختی نظریه گشتالت درمانی  پرز از منظر انسان‌شناسی امام علی (ع) در نهج‌البلاغه انجام شد. این تحقیق با روش تحلیل محتوای کیفی و رویکردی تطبیقی-انتقادی انجام شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که انسان‌شناسی پرز بر هفت رکن اصلی استوار است: کل‌نگری، پدیدارشناسی (نسبی‌گرایی)، خودنظمی ارگانیزمی، مسئولیت‌پذیری فردگرایانه، حال‌نگری افراطی، طبیعت‌محوری و لذت‌گرایی. نقد این ارکان با تکیه بر متون نهج‌البلاغه آشکار ساخت که انسان‌شناسی پرز به دلیل تقلیل ابعاد وجودی انسان به جسم و غرایز، نادیده گرفتن فطرت الهی و عقل به عنوان ممیز اساسی انسان، تأکید بر فردگرایی افراطی و غفلت از مسئولیت‌های اجتماعی و اخروی، دیدگاهی ناقص، ناکافی و ناکامل  ارائه می‌دهد. در مقابل، انسان از منظر امام علی (ع)، موجودی چندبُعدی (شامل بدن، نفس، عقل، قلب، فطرت و روح) است که در شبکه‌ای از روابط با خدا، جامعه و هستی تعریف شده و سعادت او در گرو حرکت متوازن و هدایت‌شده در چارچوب وحی و عقلانیت است. این مقاله نتیجه می‌گیرد که گشتالت درمانی، فاقد عمق فلسفی لازم برای تبیین جایگاه حقیقی انسان و ارائه راهکاری جامع برای سعادت اوست },
keywords_fa = {نظریة گشتالت درمانی ,پرز ,انسان‌شناسی ,نهج‌البلاغه ,},
url = {https://ravanshenasi.nashriyat.ir/node/5003224},
eprint = {}
}