TY  - JOUR
    ID  - 5003224
    TI  - نقد مبانی انسان‌شناختی‌ نظریة گشتالت‌درمانی پرلز بر اساس آموزه‌های انسان‌شناختی‌ امام علی (ع) در نهج‌البلاغه
    JO  - مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره)
    JA  - 3
    LA  - fa
    SN  - 2008-1782
        AU  - Qorbanpoorlafmejani, Amir
      AD  - دانشیار - دانشگاه گیلان
        Y1  - 2027
    PY  - 2027
    VL  - 19
    IS  - 4
    SP  - 
    EP  - 
  KW  - نظریة گشتالت درمانی
KW  - پرز
KW  - انسان‌شناسی
KW  - نهج‌البلاغه
    DO  - 10.22034/ravanshenasi.2026.5003224
    AB  - پژوهش حاضر با هدف بررسی و نقد مبانی انسان‌شناختی نظریه گشتالت درمانی  پرز از منظر انسان‌شناسی امام علی (ع) در نهج‌البلاغه انجام شد. این تحقیق با روش تحلیل محتوای کیفی و رویکردی تطبیقی-انتقادی انجام شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که انسان‌شناسی پرز بر هفت رکن اصلی استوار است: کل‌نگری، پدیدارشناسی (نسبی‌گرایی)، خودنظمی ارگانیزمی، مسئولیت‌پذیری فردگرایانه، حال‌نگری افراطی، طبیعت‌محوری و لذت‌گرایی. نقد این ارکان با تکیه بر متون نهج‌البلاغه آشکار ساخت که انسان‌شناسی پرز به دلیل تقلیل ابعاد وجودی انسان به جسم و غرایز، نادیده گرفتن فطرت الهی و عقل به عنوان ممیز اساسی انسان، تأکید بر فردگرایی افراطی و غفلت از مسئولیت‌های اجتماعی و اخروی، دیدگاهی ناقص، ناکافی و ناکامل  ارائه می‌دهد. در مقابل، انسان از منظر امام علی (ع)، موجودی چندبُعدی (شامل بدن، نفس، عقل، قلب، فطرت و روح) است که در شبکه‌ای از روابط با خدا، جامعه و هستی تعریف شده و سعادت او در گرو حرکت متوازن و هدایت‌شده در چارچوب وحی و عقلانیت است. این مقاله نتیجه می‌گیرد که گشتالت درمانی، فاقد عمق فلسفی لازم برای تبیین جایگاه حقیقی انسان و ارائه راهکاری جامع برای سعادت اوست
    UR  - https://ravanshenasi.nashriyat.ir/node/5003224
    L1  -     ER  -