مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) روان‌شناسی و دین 2008-1782 2 3 2009 10 02 بررسی رابطه دنیاگرایی و سلامت روانی 105 143 79 FA الله رضا اکبری کارشناس ارشد - روانشناسی مؤسسه علی فتحی آشتیانی استاد - مرکز تحقیقات علوم رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی بقیةالله، تهران، ایران Journal Article 2009 12 16 The present study aims at defining the relationship between secularism and mental health. To measure the mental health, the GHQ-28 questionnaire – firstly presented by Goldberg et al – was used. To measure the amount of secularism, we also prepared a sixty-item questionnaire using Islamic sources. Both of these questionnaires were of a high and acceptable validity and reliability. These two questionnaires were conducted in the communities of seminary students and university students containing 267 subjects. The results showed a meaningful negative relationship between secularism and general health. Furthermore, there obtained a positive meaningful relationship between secularism and the type of education (seminary or university), showing a higher degree of secularism in university students than the seminary students. There was also a positive meaningful relationship between secularism and marital status; that is, there was a higher degree of secularism in single persons than married ones. The statistical sample was selected through cluster sampling. To investigate the hypotheses of the study and analyze the data, the following methods were used: T-test, Pearson's correlation coefficient, analysis of variance, and calculating the quotient of validity using the SPSS software. هدف این پژوهش تبیین رابطه‌ی دنیاگرایی و سلامت روان است. برای سنجش سلامت روانی از پرسش نامه‌ی (GHQ-28) که گلدبرگ و همکاران برای اولین بار آن را تنظیم کرده بودند، استفاده شد. برای سنجش دنیاگرایی با استفاده از منابع اسلامی یک پرسش نامه‌ی شصت سؤالی تهیه کردیم که روایی و اعتبار هر دو پرسش نامه در سطح بالا و قابل قبولی است. این دو پرسش نامه در جامعه‌ی طلاب و دانشجویان، و در یک نمونه‌ی 276 نفری اجرا شد. نتایج حاصل از پژوهش نشانگر رابطه‌ی منفی و معنادار بین دنیاگرایی و سلامت عمومی است. همچنین بین دنیاگرایی و نوع تحصیلات (حوزوی، دانشگاهی) رابطه‌ی مثبت و معنادار به دست آمد که از بالاتر بودن سطح دنیاگرایی در دانشجویان در مقایسه با طلاب حکایت دارد. بین دنیاگرایی و وضعیت تأهل (متأهل، مجرد) نیز رابطه مثبت و معنادار به دست آمد؛ به این معنا که دنیاگرایی در افراد مجرد بیش از افراد متأهل است. نمونه‌ی آماری از طریق روش تصادفی خوشه ای برگزیده شد. برای بررسی فرضیه‎های پژوهش و تجزیه و تحلیل داده‎های به دست آمده، از روش های آماری آزمون t همبستگی پیرسن، محاسبه واریانس و محاسبه ضریب اعتبار با استفاده از برنامه نرم افزاری SPSS استفاده شد. https://ravanshenasi.nashriyat.ir/sites/ravanshenasi.nashriyat.ir/files/article-files/1737.pdf