رابطة خدا آگاهي با خودآگاهي

  • warning: Missing argument 1 for t(), called in D:\WebSites\nashriyat.ir\themes\tem-nashriyat\upload_attachments.tpl.php on line 15 and defined in D:\WebSites\nashriyat.ir\includes\common.inc on line 936.
  • warning: htmlspecialchars() expects parameter 1 to be string, array given in D:\WebSites\nashriyat.ir\includes\bootstrap.inc on line 862.

سال پنجم، شماره سوم، پاييز 1391، ص 5 ـ 24

Ravanshenasi-va ـ Din, Vol.5. No.3, Fall 2012

مسعود نورعليزادة ميانجي* / ابوالقاسم بشيري** / مسعود جان‌بزرگي***

چكيده

هدف پژوهش حاضر بررسي رابطة بين خداآگاهي و خودآگاهي، و تبيين نقش خداآگاهي در خودآگاهي است. روش اين پژوهش از نوع همبستگي و پس‌رويدادي مي‌باشد. تعداد 225 نفر، به شيوة تصادفي خوشه‌اي نمونه‌گيري شدند. داده‌هاي گردآوري‌شده توسط آزمون خداآگاهي و مقياس خودشناسي انسجامي كه از اعتبار و روايي لازم برخوردارند، با استفاده از همبستگي پيرسون، رگرسيون و شاخص‌هاي آماري ديگر تجزيه و تحليل شدند.

يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه بين خداآگاهي و خودآگاهي رابطة معنادار مثبت وجود داشته، خداآگاهي نقش پيش‌بيني‌كننده در خودآگاهي دارد. نتايج اين پژوهش حكايت از بعد مهمي از دين‌داري، در تبيين چگونگي اثربخشي آن در كاركردهاي روان‌شناختي دارد. با افزايش ميزان خداآگاهي، ميزان خودآگاهي نيز افزايش خواهد يافت. همچنين با ارتقاي سطح دانش و آگاهي دين‌شناختي و پايبندي مذهبي، ميزان خداآگاهي و خودآگاهي افراد افزايش مي‌يابد. بنابراين، خداآگاهي به منزلة عامل بنيادين وحدت، در رأس سازمان رواني انسان، فرايند خودآگاهي را در كنش‌وري بهتر «خود»، يك‌پارچگي و توحيد‌يافتگي شخصيت و ديگر كاركردهاي روان‌شناختي، تحت تأثير قرار مي‌دهد.

كليدواژه‌ها: خداآگاهي، خودآگاهي، خود، آگاهي، ذكر، دين‌داري.