مباني انسان شناختي؛ دوساحتي بودن، اصالت نفس و اختيار و نقش آن در دانش روان شناسي اسلامي

ضميمهاندازه
3.pdf295.47 کيلو بايت

سال نهم، شماره سوم، پياپي 35، پاييز 1395

ابوالقاسم بشيري/ استاديار گروه روان شناسي مؤسسه آموزشي و پژوهشي امام خميني ره      bashiri@Qabas.net

دريافت: 25/12/1394 ـ پذيرش: 14/5/1395

چکيده

هدف اين پژوهش، شناسايي مباني انسان شناختي روان شناسي اسلامي و چگونگي تأثير آن بر اهداف، روش، نظريه پردازي و رويکردها در حوزه هاي گوناگون اين دانش مي باشد. روش پژوهش، توصيفي – تحليلي است. ابتدا با مراجعه به منابع اسلامي به شناسايي مفاهيم اساسي و گزاره هايي پرداخته که انسان و ويژگي هاي او را توصيف کرده، سپس با استفاده از دلايل عقلي، قرآني و شواهد تجربي، ويژگي هاي  اساسي درباره انسان را مورد شناسايي قرار داده است. يافته هاي پژوهش حکايت از آن دارد که انسان موجودي دوساحتي، داراي روح مجرد، و برخوردار از قدرت اختيار مي باشد. نتايج پژوهش نشان داد که پيش فرض هاي اساسي مربوط به ماهيت انسان عبارتند از: انديشه ورزي، منطقي،  داراي اراده آزاد، تأثيرپذير، شناخت پذير. همچنين مباني انسان شناختي نقش تعيين کننده اي در پژوهش هاي روان شناختي، جهت شناسايي ماهيت و ابعاد انسان داشته، و حتي روش پژوهشگر در انجام تحقيق را مشخص مي کنند.

کليدواژه ها: مباني، انسان، مفروضه هاي اساسي، روان شناسي اسلامي.