بررسي اثربخشي درمان شناختي ـ رفتاري مبتني بر پيش فرض هاي خداپنداره، خودپنداره و آخرت پنداره بر شدت اختلال وسواس ـ بي اختياري: مطالعه موردي

سال نهم، شماره چهارم، پياپي 36، زمستان 1395

 حسن انصاري / دانشجوي دكتري روان شناسي پژوهشگاه حوزه و دانشگاه   hansari@rihu.ac.ir

مسعود جان بزرگي / دانشيار گروه روان شناسي پژوهشگاه حوزه و دانشگاه

دريافت: 5/3/1395 ـ پذيرش: 8/7/1395

چکيده

هدف اين پژوهش، معرفي الگوي درماني شناختي ـ رفتاري مبتني بر پيش فرض هاي مذهبي اصلاح خداپنداره، خودپنداره به عنوان مقدمه و زمينه مهم اصلاح خداپنداره و آخرت پنداره و بررسي اثربخشي آن در کاهش شدت اختلال وسواس- بي اختياري بود. در يک طرح تک موردي، فرايند درمان بر دو مراجع مرد انجام شد. مراجعان، با مقياس وسواس- بي اختياري ييل براون به عنوان متغير وابسته، در چهار مرحله پيش از درمان (خط پايه)، جلسه دهم، جلسه آخر (جلسه بيستم) و سه ماه پس از درمان (پيگيري) سنجيده شدند. در مقياس ييل براون، نمره مراجع اول از 27 در مرحله پيش از درمان به 6 و مراجع دوم از 18 به صفر در مرحله پس آزمون و پيگيري کاهش نشان دادند. بنابراين، درمان شناختي- رفتاري مبتني بر پيش فرض هاي مذهبي خداپنداره، خودپنداره و آخرت پنداره در کاهش شدت اختلال وسواس - بي اختياري مؤثر است.

کليدواژه ها: اختلال وسواس، بي اختياري، درمان شناختي رفتاري مذهبي، خداپنداره، خودپنداره، آخرت پنداره.

.