بررسي رابطة سبك زندگي اسلامي با همدلي و اميدواري در نوجوانان

سال نهم، شماره چهارم، پياپي 36، زمستان 1395

سيدمحمدحسن فاطمي اردستاني / کارشناس ارشد علوم قرآن و حديث، دانشکدة اصول الدين تهران

                                          fatemiardestani@gmail.com

شيما پژوهي نيا / دانشجوي دکتري روان شناسي دانشگاه علامة طباطبائي

محمود اسلامي / کارشناس ارشد مديريت آموزشي دانشگاه آزاد اسلام شهر

معصومه کفيلي يوسف آباد / کارشناس ارشد روان شناسي تربيتي دانشگاه الزهراƒ

دريافت: 14/2/1394 ـ پذيرش: 14/7/1394

چکيده

اين پژوهش، به بررسي رابطة سبک زندگي اسلامي، با همدلي و اميدواري در نوجوانان، به روش توصيفي- همبستگي مي پردازد. جامعة آماري، کليۀ دانش آموزان پسر پايه دوم و سوم دورة دوم متوسطة شهر تهران، در سال تحصيلي 94-93 بودند که 380 دانش آموز به عنوان نمونة آماري، از ميان آنها به روش نمونه گيري خوشه اي چندمرحله اي، انتخاب گرديد. براي جمع آوري داده ها، از پرسش نامه هاي سبک زندگي اسلامي، همدلي و اميدواري استفاده شد. بر طبق نتايج حاصل از پژوهش، بين نمرة کلي سبک زندگي اسلامي با همدلي و اميدواري در نوجوانان، رابطۀ مثبت و معناداري وجود دارد. همچنين نتايج تحليل رگرسيون گام به گام، نشان داد که سبک زندگي اسلامي و برخي شاخص هاي آن مي توانند ميزان همدلي و اميدواري را در نوجوانان تبيين کنند. به عبارت ديگر، مي توان گفت: هر چه ميزان پايبندي نوجوانان به سبک زندگي اسلامي بيشتر باشد، ميزان همدلي و اميدواري در آنها بيشتر خواهد بود. بنابراين، با ارتقاي سبک زندگي اسلامي و تقويت اعتقادات ديني، مي توان سطح اميد و همدلي را در نوجوانان افزايش داد.

کليدواژه ها: سبک زندگي اسلامي، همدلي، اميدواري و نوجوانان.