هشيار و ناهشيار در روان تحليل گري و مقايسه آن با انديشه هاي علامه طباطبائي

سال دهم، شماره سوم، پياپي 39، پاييز 1396

هادي عبدلي / كارشناس ارشد روان شناسي مؤسسه آموزشي و پژوهشي امام خميني ره    h.abdoli313@gmail.com

ابوالقاسم بشيري / استاديار گروه روان شناسي مؤسسه آموزشي و پژوهشي امام خميني ره

رحيم ناروئي نصرتي / استاديار گروه روان شناسي مؤسسه آموزشي و پژوهشي امام خميني ره      rnarooei@yahoo.com

دريافت: 15/11/1394- پذيرش: 10/05/1395

چکيده

هدف اين پژوهش شناسايي مفاهيم هشيار، پيش هشيار و ناهشيار از نگاه روان تحليل گران و مقايسه آن با انديشه هاي علامه طباطبائي است. بدين منظور به منابع معتبر در زمينه رويکرد روان تحليل گري و آثار علامه طباطبائي مراجعه گرديد. سپس، با روش توصيفي- تحليلي بررسي و با يكديگر مقايسه گرديد. يافته هاي پژوهش، نشان مي دهد که از نظر روان تحليل گران، روان داراي سه سطح ناهشيار، پيش هشيار و هشيار است و بسياري از فرايندهاي روان شناختي به صورت ناهشيار اتفاق مي افتد. همچنين، هشياري از نظر علامه به معني علم به علم، پيش هشياري به معني نسيان و ناهشياري به فرايندهايي اشاره دارد که موجب حصول علم به علم، در قلمرو آگاهي حضوري يا حصولي دشوار مي شود. از نظر علامه، شماري از ادراکات و افعال انسان، بدون علم به علم، صورت مي پذيرد که به يک معني، مي توان آن را «ناهشيار» ناميد، ولي رويکرد علامه بيشتر با نظريه شناختي در ناهشيار، هماهنگ است، نه روان تحليل گري. شباهت ها و تفاوت هايي بين کهن الگوي خدا در نظريه يونگ و خداشناسي و خداجويي فطري در نظريه علامه وجود دارد. در مجموع، ناهشياري از نگاه علامه، به معني ناآگاهي از علم يا بي توجهي به شناخت مي باشد.

کليدواژه ها: هشياري، پيش هشياري، ناهشياري، روان تحليل گري، علامه طباطبائي.