رابطة سبك زندگي اسلامي با خود مهارگري و ويژگي هاي شخصيتي در بين دانشجويان و طلاب

سال دهم، شماره سوم، پياپي 39، پاييز 1396

محمدسعيد نصر اصفهاني / دانشجوي كارشناسي ارشد روان شناسي عمومي مؤسسة آموزشي و پژوهشي امام خميني ره

                                                                                                                                    snasr1907@gmail.com

محمدمهدي يوسفي / كارشناسي ارشد روان شناسي باليني دانشگاه علامه طباطبائي

مبين صالحي / دكتراي تخصصي روان شناسي پژوهشگاه حوزه و دانشگاه                                                            

امين رحمتي / كارشناس ارشد روان شناسي اسلامي مؤسسة عالي اخلاق تربيت

دريافت: 15/01/1394- پذيرش: 25/06/1394

چکيده

هدف اين پژوهش، تعيين ميزان رابطه سبک زندگي اسلامي با خودمهارگري و ويژگي هاي شخصيتي است. روش تحقيق، توصيفي از نوع همبستگي است و در آن از پرسش نامه هاي خودمهارگري، شخصيت پنج عاملي گلدبرگ و سبک زندگي اسلامي استفاده شد. گروه نمونه تحقيق، شامل 383 شرکت کننده از جامعه آماري دانشجويان مؤسسه آموزش عالي شهاب دانش و طلاب تعدادي از مدارس حوزه علميه قم انتخاب شدند. داده هاي تحقيق، توسط روش هاي آماري ضريب همبستگي پيرسون و تحليل واريانس، مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته هاي تحقيق نشان داد که بين سبک زندگي اسلامي، با خودمهارگري و ويژگي هاي شخصيتي - بجز خرده آزمون برون گرايي - رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. همچنين طلاب و دانشجويان در سبک زندگي اسلامي داراي تفاوت معنادار هستند. به اين ترتيب، با افزايش نمره در سبک زندگي اسلامي، نمرات خودمهارگري و ويژگي هاي شخصيتي (بجز برون گرايي) نيز افزايش خواهد يافت.

کليدواژه ها: سبک زندگي اسلامي، خودمهارگري، ويژگي هاي شخصيتي.