اثربخشي گروه‌درماني به شيوه شناختي - رفتاري، بر شاخصه‌هاي مدل فرايند دوگانه كنار آمدن با فقدان؛ اميدواري و سلامت معنوي

قيمت مقاله الكترونيكي : 
1500تومان

سال يازدهم، شماره سوم، پياپي 43، پاييز 1397

داود فتحي / دانشجوي دكتري مشاوره دانشگاه محقق اردبيلي    davodfathi69@gmail.com
مرتضي مرادي / دانشجوي دکتري روان‌شناسي دانشگاه شهيد چمران اهواز
ناهيد حسيني‌نژاد / کارشناس ارشد مشاوره خانواده دانشگاه تهران
حسين قمري كيوي / استاد مشاوره خانواده دانشگاه محقق اردبيلي
محسن عليپور / کارشناس ارشد روان‌شناسي عمومي دانشگاه شهيد چمران اهواز
‌دريافت: 18/06/1394 - پذيرش: 02/12/1394
چکيده
هدف اين پژوهش، مطالعه اثربخشي گروه‌درماني به شيوه شناختي ـ رفتاري، بر شاخصه‌هاي مدل کنار آمدن با فقدان اميدواري و سلامت معنوي در دانشجويان سوگ‌ديده است. پژوهش از نوع شبه‌آزمايشي و طرح پيش‌آزمون ـ پس‌آزمون با گروه کنترل بود. از دانشجويان سوگ‌ديده در دانشگاه محقق اردبيلي، 30 دانشجوي سوگ‌ديده، با استفاده از روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند. از پرسش‌نامه اميدواري اشنايدر و پرسش‌نامه سلامت معنوي، به‌عنوان پيش‌آزمون ـ پس‌آزمون در اين پژوهش استفاده شد. داده‌ها با روش آماري تحليل کوواريانس مورد تجزيه‌و‌تحليل قرار گرفت. نتايج تحليل داده‌ها حاکي از آن بود که درمان شناختي ـ رفتاري گروهي بر افزايش اميدواري و سلامت معنوي افراد سوگ‌ديده سودمند مي‌باشد و بين دو گروه مورد مطالعه، تفاوت معناداري حاصل شده است (P</001). براين‌اساس، مي‌توان گفت: گروه‌درماني به شيوه شناختي ـ رفتاري، در بهبود شاخصه‌هاي مدل کنار آمدن با فقدان اثربخش است و با کمک به افراد سوگ‌ديده، در تخليه هيجاني و پذيرش مرگ، اميدواري و سلامت معنوي آنان را مي‌توان افزايش دهد.
کليدواژه‌ها: درمان شناختي ـ رفتاري، اميدواري، سلامت معنوي، سوگ.