نگرش به فرزندآوري: نقش سبك زندگي اسلامي و ويژگي‌هاي جمعيت شناختي

سيده زينب رضواني ديوکلايي / دانش‌آموخته سطح 3 تعليم و تربيت اسلامي جامعه الزهرا سلام الله عليها و کارشناس ارشد روانشناسي تربيتي دانشگاه شهيد بهشتي، تهران.
حسين رضائيان بيلندي / دانشجوي دکتري روان‌شناسي، موسسه آموزشي و پژوهشي امام خميني ره، h.rezaeiyan60@gmail.com
امين رحمتي / کارشناس ارشد روان‌شناسي اسلامي، موسسه اخلاق و تربيت، rahmaty2000@gmail.com
چکيده
اين پژوهش، با هدف بررسي نقش سبک زندگي اسلامي و ويژگي‌هاي جمعيت‌شناختي در پيش‌بيني نگرش به فرزندآوري و به روش توصيفي و از نوع همبستگي انجام شد. بدين منظور 360 نفر از جامعه دانشجويان و طلاب متاهل شهر قم در سال تحصيلي 1397-1396، به روش نمونه‌گيري تصادفي طبقه‌اي انتخاب و به پرسش‌نامه‌هاي سبک زندگي اسلامي(ILST) و نگرش به فرزندآوري پاسخ دادند. در تحليل داده‌ها از آزمون همبستگي و تحليل رگرسيون گام به گام استفاده شد. يافته‌ها نشان داد که بين تحصيلات و طبقه اجتماعي، با نگرش منفي به فرزندآوري ارتباط مثبت و بين شغل و ميزان درآمد با نگرش منفي به فرزندآوري ارتباط منفي وجود دارد. از بين همه متغيرهاي جمعيت شناختي، تنها بين طبقه اجتماعي اقتصادي با نگرش مثبت به فرزندآوري ارتباط منفي بدست آمد. نتايج تحليل رگرسيون چندگانه گام به گام نشان داد که مولفه‌هاي روشنفکري منفي، دنياخواهي، نوع دوستي، گنهکاري و طبقه اجتماعي اقتصادي، به خوبي مي‌توانند نگرش مثبت و منفي به فرزندآوري را پيش‌بيني نمايند. اين يافته‌ها، نقش مهم و زمينه‌اي سبک زندگي اسلامي را در پيش‌بيني نگرش به فرزندآوري نشان مي‌دهد.
کليدواژه‌ها: فرزندآوري، نگرش به فرزند‌آوري، سبک زندگي اسلامي، جمعيت شناختي.