Ravanshenasi Wa Din, Volume 17, Issue 3, No 67, Year 2024, Pages 7-19

    The Effect of Monotheistic Cognitive-behavioral Therapy on Reducing Aggression in Imprisoned Adolescents

    Writers:
    ✍️ Mehrdad Goshtasb / PhD student in Psychology, University of Mohaghegh Ardabili, Faculty of Psychology and Educational Sciences / Mehrdadgoshtasb@gmail.com
    Mohammad Narimani / Professor, Department of Psychology, University of Mohaghegh Ardabili, Faculty of Psychology and Educational Sciences / narimani@uma.ac.ir
    Reza Mirzaei / PhD in Clinical Psychology, Adel Abad Prison Hospital, Shiraz / Rezamirzaei@azaduniversity.edu
    Sharare Haghparast bosari / Psychology expert, University of Guilan / Haghparast@guilan.ac.ir
    7-19 2023/03/05 2023/08/12 2024/09/22
    dor 20.1001.1.20081782.1403.17.3.1.3
    doi 10.22034/ravanshenasi.2024.2021365✓
    Abstract: 
    The aim of the present study was to investigate the effect of Monotheistic cognitive-behavioral therapy on reducing aggression in adolescents in Adel Abad Prison, Shiraz. In this quasi-experimental study with a pre-test and post-test design, 30 juvenile prisoners with the crime of assault or murder were selected purposefully and conveniently and randomly divided into two groups (15 in the experimental group and 15 in the control group). The experimental group received 8 sessions of monotheistic cognitive-behavioral therapy, and the control group did not receive therapy. All participants completed an aggression questionnaire before and after treatment. Using analysis of covariance, it was found that treatment resulted in a reduction in aggression in adolescents in the experimental group compared to the control group. It is recommended that, in addition to providing a separate prison for juveniles and having psychologists on staff, integrative cognitive-behavioral therapy be used around the clock to reduce aggression and other mental problems in juveniles and other individuals working in prison.
    Keywords: 
    cognitive-behavioral therapy
    aggression
    incarcerated adolescents
    چکیده و کلیدواژه فارسی (Persian)
    Title :تأثیر درمان‌ شناختی ـ رفتاری توحیدی برکاهش پرخاشگری نوجوانان زندانی
    Abstract: 
    هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر درمان‌ شناختی ـ رفتاری توحیدی بر کاهش پرخاشگری نوجوانان زندان عادل‌‌آباد شیراز بود. در این پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون ۳۰ نوجوان زندانی با جرم درگیری یا قتل به‌صورت هدفمند و در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه (۱۵ نفر در گروه آزمایش و ۱۵ نفر در گروه گواه) مورد مطالعه قرار گرفتند، که گروه آزمایش ۸ جلسۀ درمان‌ شناختی ـ رفتاری توحیدی و گروه گواه درمانی دریافت نکردند. همۀ شرکت‌کنندگان پرسش‌نامۀ پرخاشگری را قبل و پس از درمان تکمیل کردند. استفاده از تحلیل کوواریانس نشان داد که درمان منجر به کاهش پرخاشگری در نوجوانان گروه آزمایش در مقایسه با گروه گواه گردیده است. توصیه می‌شود ضمن فراهم کردن زندان جداگانه برای افراد نوجوان و برخوردار از روان‌شناسان به‌طور شبانه‌روزی درمان شناختی ـ رفتاری توحیدی جهت کاهش پرخاشگری و دیگر مشکلات روانی در نوجوانان و سایر افرادی که در زندان فعالیت می‌کنند استفاده شود.
    Keywords: 
    درمان شناختي ـ رفتاري توحيدي
    پرخاشگري
    نوجوانان زنداني
    References: 
    • امیدیان، مهدی و دیگران (۱۳۹۲). بررسی اثربخشی گروه درمانی شناختی به روش مایکل فری بر کاهش پرخاشگری زندانیان مرد زندان مرکزی شهرکرد. دومین کنفرانس بین‌المللی مدیریت، کارآفرینی و توسعۀ اقتصادی. قم: دانشگاه پیام نور. ص۵۷ـ۶۷.
    • بهرامی، الهه (۱۳۹۴). بررسی تأثیر آموزش مدیریت خشم بر بهداشت روان و پرخاشگری زنان زندانی شهر اصفهان. پایان‌نامۀ کارشناسی ارشد. اصفهان: دانشگاه علوم پزشکی اصفهان.
    • خاکپور، حسین و دیگران (۱۳۹۶). راهکارهای درمان پرخاشگری از دیدگاه قرآن و روایات. پژوهش در دین و سلامت، ۳(۴)، ۱۱۷ـ۱۲۷.
    • جانی، ستاره و دیگران (۱۳۹۳). اثربخشی درمان مذهب‌محور بر اضطراب مرگ، سازگاری اجتماعی و بهزیستی ذهنی. مجلۀ علمی دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ۲۲(۵)، ۹۴ـ۱۰۳.
    • رضائی، اباذر و دیگران (۱۳۹۸). امکان‌سنجی بستۀ آموزشی اصلاح رفتار بین‌فردی با رویکرد اسلامی در کاهش رفتار مجرمانۀ زندانیان. روان‌شناسی و دین، ۴(۴۸)، ۷ـ۲۳.
    • فرهوش، محمد و دیگران (۱۴۰۰). اثربخشی درمان شناختی ـ رفتاری مذهبی در مقایسه با درمان شناختی ـ رفتاری کلاسیک. روان‌شناسی بالینی، ۵۳(۱)، ۱۳ـ۲۷.
    • کریمی، حمزه و دیگران (۱۳۹۲). مقایسۀ اثربخشی آموزش گروهی مدیریت خشم و مهارت‌های ارتباطی بر میزان پرخاشگری معتادان به حشیش زندان شهر همدان. تحقیقات علوم رفتاری، ۱۱(۲)، ۱۲۹ـ۱۳۸.
    • کمالی، ابوالقاسم (۱۳۸6). تأثیر آموزش شناختی رفتاری، بر میزان خصومت و پرخاشگری زندانیان محکوم به شرارت و ایراد ضرب و جرح در زندان اصفهان. پایان‌نامۀ کارشناسی ارشد. اصفهان: دانشگاه اصفهان.
    • محمدی، نوراله (۱۳۸۵). بررسی مقدماتی شاخص‌های روان‌سنجی پرسش‌نامۀ پرخاشگری باس و پری. مجلۀ علوم اجتماعی و انسانی دانشگاه شیراز، ۳۵(۲۵)، ۴ـ۱۵۲.
    • نعمتی، حسن و دیگران (۱۳۹۲). بررسی تأثیر آموزش مهارت حل تعارض در کاهش پرخاشگری زندانیان شهرستان مشکین شهر. اصلاح و تربیت، ۹(۱۴)، ۱۱.
    • یوسفی، ناصر (۱۳۹۱). تأثیر شناخت درمانی مذهب محور بر کاهش نشانگان افسردگی، اضطراب و پرخاشگری دانشجویان. فرهنگ مشاوره و روان‌درمانی، ۱۰(۵۷)، ۶ـ۹.
    References: 
    • Adesanya, D.O, Johnson, J .& Galanter, C.A. (2022). Assessing and treating aggression in children and adolescents. Pediatr Med, 18(5), 10-21.
    • Allen, L. C., Mackenzie, D. L. & Hickman, L. J. (2001). The effectiveness of cognitive behavioral treatment for adult offenders: A methodological, quality-based review, International Journal of Offender Therapy and Comparative Criminology, 45, 498–514.
    • Berkowitz, L. (1993). Aggression: Its causes, consequences, and control New York. NY: McGraw-Hill.
    • Buss, A.H. & Perry, M. (1992). The aggression questionnaire. Journal of Personality and Social Psychiatry, 63, 452-459.
    • Byrne, G. & Ghrada, A.N. (2019). The application and adoption of four ‘third wave’ psychotherapies for mental health difficulties and aggression within correctional and forensic settings: A systematic review, Aggression and Violent Behavior, 46(13), 45-55.
    • Evershed, S,et al (2003). Practice-based outcomes of dialectical behaviour therapy (DBT) targeting anger and violence, with male forensic patients: A pragmatic and non-contemporaneous comparison, Criminal Behaviour and Mental Health, 13(19), 198–213.
    • Jose, D. & Lisa, G. (2020). The Effect of Religiously Integrated Cognitive Behavioral Therapy on the Psycho-Spiritual Well-Being of People Living with HIV, Philippine Social Science Journal, 3(10), 33-43.
    • French, S. A. & Gendreau, P. (2006). Reducing prison misconducts. What Works, Criminal Justice and Behavior, 33(2), 185–218.
    • Koenig, H.G,et al (2015). Religious vs. conventional cognitive behavioral therapy for major depression in persons with chronic medical illness: a pilot randomized trial, J Nerv Ment Dis, 203(4), 243-251.
    • Lawrence, O. & Gostin, J.D. (2007). Biomedical Research Involving PrisonersEthical Values and Legal Regulation, JAMA, 7(297), 737-740.
    • Mariamdaran, S.D. & Noor, M. (2014). The Effectiveness of PPP Intervention on Aggression, Depression and Ability Changes among Prison Inmates in Malaysia, Social and Behavioral Sciences, 7(112), 47-56.
    • Paukert, A.L,et al (2009). Integration of religion into cognitive-behavioral therapy for geriatric anxiety and depression. J Psychiatr Pract, 15(2), 10-12.
    • Ramírez, J.M. & Andreu, J. (2006). Aggression, and some related psychological constructs (anger, hostility, and impulsivity). Aggression and Violent Behavior, 3(30), 276-291.
    • Ruud, et al. (2022). Psychological factors predicting violent prison inmates’ anger and aggression. Journal of Forensic Psychology Research and Practice, 80(10), 20-48.
    • Schenk, A.M. & Fremouw, W. (2012). Individual characteristics related to prison violence: A critical review of the literature. Aggression and Violent Behavior, 5(17), 430-442.
    • Scott, E. M. (1993). Prison group therapy with mentally and emotionally disturbed offenders. International Journal of Offender Therapy and Comparative Criminology, 37(13), 131–145.
    • Shorey, et al. (2012). The prevalence of mental health problems in men arrested for domestic violence. Journal of Family Violence, 27(6), 741-748. 
    • Vaeroy, H. (2013). Aggression questionnaire scores in extremely violent male prisoners, male bodybuilders, and healthy non-violent men. Open Journal of Psychiatry, 3(3), 36-44.
    • Wang, X, et al. (2018). Trait anger and aggression: A moderated mediation model of anger rumination and moral disengagement. Personality and Individual Differences, 12(125), 44–49.
    • Wilson, D. B, Bouffard, L. A. & Mackenzie, D. L. (2005). A quantitative review of structured, group-oriented, cognitive-behavioral programs for offenders. Criminal Justice and Behavior, 32(2), 172–204.
    • Zimbardo, P. G. (1971). The power and pathology of imprisonment. Congressional Record, 3(15), 10-25.
    • 906 reads
    Copyright © 2024 The Author(s). This article is published under the Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.
    Cite this article: RIS Mendeley BibTeX APA MLA HARVARD VANCOUVER

    APA | MLA | HARVARD | VANCOUVER

    Goshtasb, Mehrdad, Narimani , Mohammad, Mirzaei, Reza, Haghparast bosari, Sharare. (2024) The Effect of Monotheistic Cognitive-behavioral Therapy on Reducing Aggression in Imprisoned Adolescents. Ravanshenasi Wa Din, 17(3), 7-19 https://doi.org/10.22034/ravanshenasi.2024.2021365.

    APA | MLA | HARVARD | VANCOUVER

    Mehrdad Goshtasb; Mohammad Narimani ; Reza Mirzaei; Sharare Haghparast bosari."The Effect of Monotheistic Cognitive-behavioral Therapy on Reducing Aggression in Imprisoned Adolescents". Ravanshenasi Wa Din, 17, 3, 2024, 7-19

    APA | MLA | HARVARD | VANCOUVER

    Goshtasb, M, Narimani , M, Mirzaei, R, Haghparast bosari, S.(2024) 'The Effect of Monotheistic Cognitive-behavioral Therapy on Reducing Aggression in Imprisoned Adolescents', Ravanshenasi Wa Din, 17(3), pp. 7-19

    APA | MLA | HARVARD | VANCOUVER

    Goshtasb, M, Narimani , M, Mirzaei, R, Haghparast bosari, S. The Effect of Monotheistic Cognitive-behavioral Therapy on Reducing Aggression in Imprisoned Adolescents. Ravanshenasi Wa Din, 2024; 17(3): 7-19