اثربخشي روان‌درماني معنوي ـ مذهبي بر طرحواره‌هاي هيجاني و سازگاري زناشويي زنان در آستانة طلاق

  • warning: Missing argument 1 for t(), called in D:\WebSites\nashriyat.ir\themes\tem-nashriyat\upload_attachments.tpl.php on line 15 and defined in D:\WebSites\nashriyat.ir\includes\common.inc on line 962.
  • warning: htmlspecialchars() expects parameter 1 to be string, array given in D:\WebSites\nashriyat.ir\includes\bootstrap.inc on line 869.
سال پانزدهم، شماره سوم، پياپي 59، پاييز 1401، ص 47-60
 
* مژده ظريفي/ دانشجوي دكتري مشاوره دانشگاه آزاد اسلامي واحد يزد mozhdeh.Zarifi@yahoo.com

بيتا نيكوآبكنار/ کارشناسي ارشد مشاوره خانواده، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ايران     bitanikoo66@gmail.com
اقبال زارعي/ دانشيار گروه مشاوره، دانشکده علوم انساني، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ايران     eghbalzarei2010@yahoo.com
دريافت: 20/01/1399 ـ پذيرش: 02/06/1399
چکيده

طلاق يکي از استرس‌زاترين اتفافات زندگي است، به‌گونه‌اي‌که بعد از تجربه مرگ عزيزان، دومين منبع استرس در زندگي و يکي از سخت‌ترين تجربه‌هاي فرد در زندگي به‌شمار مي‌رود. يکي از درمان‌هاي روان‌شناختي که براي زنان در آستانه طلاق طراحي شده، «روان‌درماني معنوي ـ مذهبي» است. هدف پژوهش حاضر تعيين تأثير «روان‌درماني معنوي ـ مذهبي» بر طرحواره‌هاي هيجاني و سازگاري زناشويي زنان در آستانه طلاق است. روش پژوهش «نيمه‌آزمايشي» با طرح پيش‌آزمون ـ پس‌آزمون است که با گروه کنترل اجرا گرديد. جامعه آماري پژوهش را تمام زنان متقاضي طلاق مراجعه‌کننده به دادگاه طلاق شهر بندرعباس در نيمه اول سال 1398 تشکيل مي‌دهند که از ميان آنها با استفاده از روش «نمونه‌گيري در دسترس» 30 تن انتخاب و به‌طور تصادفي در گروه آزمايش (15 نفر) و گروه کنترل (15 نفر) جايگزين شدند. شرکت‌کنندگان گروه آزمايش، 12 جلسه برنامه «روان‌درماني معنوي ـ مذهبي» را دريافت نمودند. براي جمع‌آوري داده‌ها از پرسشنامه «سازگاري زناشويي» گراهام اسپانيز (1976) و مقياس «طرحواره‌هاي هيجاني» ليهي استفاده شد. داده‌ها با روش آماري «تحليل کواريانس» تجزيه ‌و تحليل گرديد. يافته‌ها نشان مي‌دهد: زنان در آستانه طلاق گروه آزمايش نسبت به زنان در آستانه طلاق گروه کنترل در پس‌آزمون، به‌طور معناداري، سازگاري زناشويي و طرحواره‌هاي هيجاني سازگار بيشتر و طرحواره‌هاي هيجاني ناسازگار کمتري داشتند و فرضيه پژوهش مبني بر تأثير «روان‌درماني معنوي ـ مذهبي» بر طرحواره‌هاي هيجاني و سازگاري زناشويي زنان در آستانه طلاق تأييد گرديد (01/0>P). مي‌توان نتيجه گرفت که «روان‌درماني معنوي ـ مذهبي» بر طرحواره‌هاي هيجاني و سازگاري زناشويي زنان در آستانه طلاق تأثير دارد.
کليدواژه‌ها: روان‌درماني معنوي ـ مذهبي، طرحواره‌هاي هيجاني، سازگاري زناشويي.
سال انتشار: 
1401
شماره مجله: 
59
شماره صفحه: 
47