هدف این پژوهش، دستیابی به شاخصهای شخصیت سالم در آثار آیتالله جوادی آملی بود. پژوهش از نوع بنیادی و با روش تحلیل کیفی محتوای متون دینی انجام شده است. جامعه آماری شامل مفاهیم و گزارههای مرتبط با شخصیت سالم در آثار آیتالله جوادی آملی بود. نمونهگیری بهصورت هدفمند انجام شد و هر واژه، عبارت یا گزارهای که در مفهومشناسی شخصیت سالم نقش داشت، بررسی گردید. در مرحله نخست، مفاهیم کلیدی شناسایی و گردآوری شد. سپس، گزارهها با دقت بازبینی شده و موارد مرتبط، با استفاده از اصول تحلیل متن، بررسی شدند. محتوای استنباطی مرتبط با هر گزاره ثبت و طبقهبندی گردید. این تحلیل به استخراج ۱۲ شاخص شخصیت سالم منجر شد که شامل خداجویی، خردورزی، حقجویی، ارتباط با دیگران، شفقت، کمالگرایی، خودآگاهی، خودمراقبتی، اراده محکم، عمل صالح، خودسازی و خودتنظیمی است. رواییسنجی با نظر ۱۵ متخصص انجام شد و شاخصهایی با نمره قابل قبول CVI و CVR تأیید شدند. این پژوهش، چارچوبی برای شناخت شخصیت سالم ارائه میدهد و میتواند مبنای مطالعات بیشتر در این زمینه باشد.
کلیدواژهها: شاخص، محتوای استنباطی، شخصیت سالم، آیتالله جوادی آملی.